de muur van malle japie
restant van het huisje van jacob, "de redder van warmond", broer
van samuel.
in 1834 meegekomen naar noordwijkerhout met leonardus.
aan de straatkant glad gepleisterd, een rij dakpannen bovenop gemetseld.
aan de tuinkant was het ruwe metselwerk
zichtbaar met
hier & daar nog verkleuringen van de fatale brand.
Op de foto is de muur niet zichtbaar. Hij stond tussen het pand en kapsalon
willemse,
tegenwoordig café van buytenen.
het was de scheidingsmuur geworden tussen straat & zijtuin van de firma tot aan het winkel/huis
van
willemse, de dameskapper.
poort bij kantoortje verdween toen augustinus een deel van de tuin kocht.
waarschijnlijk in het jaar waar geen verslag van is.
inmiddels is het jaarverslag
gevonden
hardlopen rond het huis.
circus: clowns- & cowboynummer ("wij gaan naar kanáda"),
dodensprong uit het meelzolderraam, pijltjes gooien.
gangenstelsel: de verloren kelder onder de bakkerij & de beerputten
kippen & ganzen. de verhalen zijn er nog.
nassibal
vroeger, in de tijd dat augustinus onze voortuin al in bezit had, heb ik 'ns
na een eerste hap een nassibal van gerard
willemse over de muur van malle japie gegooid.
zo maar, over de muur in de brandnetels aan de andere kant bij de hulstboom.
het kwam wel vaker voor; niet het gooien, maar het even naar gerard gaan.
kwam je terug van het venten in de namiddag en had je lekkere trek.
ik ging dan bij hem meestal een nassibal halen om die mee naar huis te
nemen en tussen twee sneden brood te prakken.
soms haalde ik het huis niet met de bal en vloog het zakje over de muur bij
augustinus.
maar die dag ging het anders:
nauwelijks bij brama de hoek om, kon ik me niet inhouden en haalde de nassibal
uit het zakje en
waar de geur van bakkerij de vroomen overging in die van
kapsalon willemse nam ik een eerste hap.
ogen dicht, zo lekker was 't.
nauwelijks echter had ik een eerste slikbeweging gemaakt of...
"o, god, 't is vrijdag vandaag...."
in een reflex gooide ik de rest over de muur van malle japie
en m'n doorslikken niet meer kunnen tegenhoudend
besefte ik,
dat ik gezondigd had.
Vóórdat ik de plof hoorde aan de andere kant van de muur
realiseerde ik me inmiddels,
dat het religieuze gebod "geen vlees op vrijdag"
was afgeschaft.
raar hè, hoe lang je het schuldbesef ongerept kunt houden.