Mijn opa was bakker,
telg uit een oud geslacht, dat via Leyden & Warmond in 1834 in Noordwijkerhout neerstreek, een
boerderij verwierf en een backerij/ kookerij begon.
Binnen 100 jaar, vertelde hij vaak trots, was de firma al
"meermalen & met goud bekroond"
door de Nederlandsche Vereeniging voor Maalderij & Backerij van Graanproducten.
In 1948 werd de firma overgedragen aan mijn vader.
Van mijn opa leerde ik, dat brood duurder was naarmate het graan fijner werd
vermalen.
De molen moet langer draaien en de molenaar kan dan niet wat anders gaan doen.
Brood van volkorenmeel was dus goedkoper dan wit brood van "bloem", zo
heette het hele fijne, witte meel.
Molen de Hoop, laat zien, dat dit verhaal nog steeds deugt.
Hoe kan het dan, dat Albert Heyn voor een kilogram tarwebloem 79 cent rekent
en voor een kilo tarwemeel 89 cent?
(ah 1342/20/05/2005/18:21:06)
Je zou eerder andersom verwachten en dan nog kan het goedkoper, zoals "de Hoop" laat zien.
Wat is de gedachte hierachter?
"Volkoren" klinkt wellicht gezonder dan "tarwe" en die beleving levert dan extra geld op.
De illusie van "gezonder" lijkt minimaal 12 cent per kilo te kosten.
Wat moet ik mijn kleinkinderen leren?
p.s.: oma had ook iets opgemerkt