#
SAM’’OMSTANDIGHEDEN
1948 - 1973
de eerste 25 jaar van
Sam III van Het Huis van Hensbergen
25 jaarverslagen van de firma s.l. van hensbergen
bakkerij & kookerij sedert 1834
meermalen & met goud bekroond
maradigmatisch
gelezen voor
sam & angela die de volgende 25 jaar beschrijven.
dies natalis 30 april 1948 noordwijkerhout
Het is geen nationale feestdag,
Wilhelmina is nog koningin,
als Sam geboren wordt
in een huis
met vader Sam L. (37) en moeder Annie A.(35),
Ome Antoon, Tante Corrie met hun kinderen Riet, Greet, Henk
& Jan
en natuurlijk onze Henk (6), Jan (3) & Greet (1).
Twee knechten, Henk Böcker & Ger Huigsloot, genoten
"vrije kost & inwoning".
Alles bij elkaar was "de Firma", vanaf
1908 onder beheer van
de opa & oma van kleine Sam,
Hendrik Samuel van Hensbergen en zijn vrouw
Margaretha Cornelia Hendrika Zeestraten,
die al 7 jaar eerder naar de Heereweg zijn verhuisd.
Dat wordt een verhaal apart.
Maar goed, terug naar de jaarverslagen: 1948:
Twee gezinnen met personeel:
Henk & Ger, het dienstmeisje Jo Rolvers, de knechts Cor
Zonneveld & Han Zoet aten mee
voor 7,69
terwijl het gezin het moest doen voor 2,19 per persoon per week.
De zaak & het pand werden gehuurd voor 55 gulden per week.
Het woongenot werd per gezin belast voor 3,84.
Dat
was inclusief de diepe tuin, die grensde aan bollenvelden
en de zijtuin, waar hulst- &
seringenbomen werden afgewisseld
met een pruimen- & een perenboom,
afgescheiden van de zeestraat door
"de muur van malle japie".
Een kettinghond
bewaakte het erf tussen de tuinen
bij de oude paardenstal en daarmee ook Sam,
die achter
het magazijn in een zuidelijk zonnetje zijn eerste zomer beleefde.
in het najaar wordt het perceel met opstallen
getaxeerd op 9.000 gulden,
"zijnde: woonhuis met winkel,
werkplaats met bakkersoven, bergplaats en garage.."
1949 Samuel neemt de zaak over van Hendrik, zijn vader.
Niet het pand, dat hield opa nog in eigen bezit.
De huur moest contractueel ieder weekend op de Heereweg
persoonlijk worden betaaald. Daarbij hadden opa & oma conform artikel 9
van de overeenkomst het recht:
"gratis de goederen te betrekken, welke aan de cliënten worden verkocht"
Met een lening van 5500 à 5% voor
inventaris, auto & goodwill.
Enige, directe investering: Etalagegordijnen & 10
broodplanken.
Door te hoge kortingen aan kampeerders valt de bedrijfswinst
volgens de
accountant dit jaar te laag uit.
30 april wordt
Koninginnedag en Wim wordt geboren als een
verjaarscadeau voor Sam,
die overigens wel de wieg moet verlaten.
Henk gaat apart slapen
en Sam wordt voor de nacht voorlopig even aan Jan toevertrouwd.
De deegmachine gaat stuk en wordt vervangen door een grotere.
Dat drukt
oma’s saldo weliswaar, maar levert tevens een badkuip op
in een warme bakkerij.
In de
koude winterweekends zat de hele meute in de bakkerij als in een knuffelwarm
bungalowparkje.
En dat allemaal op kosten van de zaak.
1950
Er zijn twee knechts,
Han Voet & Cor Zonneveld en twee kinderen bijgekomen, Corrie van Tante Corrie
en Barry van ons.
Ome Antoon is al een paar jaar ziek en gaat over op de
logeer-regeling.
De netto-winst is even hoog als het uitstaande bedrag bij de klanten.
De nieuwe deegmachine laat
een van de vaak onderschatte effecten van de Wet op de Ongeleide Investering zien:
Er moet
een snelweger worden aangeschaft om de aanwas van deegmoppen te verwerken en 120 extra
broodblikken, wat zoubetekenen, dat er dagelijks 240 broden meer gebakken kunnen worden.
Toch loopt de omzet terug.
Dus wordt de etalage stevig opgeleukt voor
dertig gulden.
De oudsten kunnen namelijk ook al op de winkel passen, nu Sam Wim in toom
kan houden.
Met de twee gezinnen, hun 10 kinderen, drie knechts en een dienstbode mag voor 1.520
gulden van eigen brood worden gegeten. Opa & Oma aan de Hereweg
nemen ook dit jaar voor 200
gulden brood & banket af.
De eerste, Noordwijkerhoutse winkelweek wordt georganiseerd.
De firma stelt voor 150 gulden
producten uit eigen bakkerij beschikbaar.
Daarnaast worden er voor 150 gulden
kostprijs jaarlijks taarten
weggegeven aan klanten die er een kindje bij gekregen hadden.
Gezinsplanning als marketinginstrument of participating advertising avant la
lettre, dat
is niet geheel duidelijk. Maar om het geheel gefinancierd te krijgen, moest HS een
hypotheek op het pand nemen om SL een lening te kunnen geven. Oma leende ook nog eens 500
gulden. Een zwaar jaar, want door de aanwas van deeg moest de oven vervangen worden. De
sloop van de oude kostte 100 gulden en het oud ijzer bracht 160 op.
Dat Sam als
driejarig kind een trauma opliep, omdat hij in een wandelwagentje moest meedoen
in een koninginnedag-optocht-door-het-dorp,
oranje sjerp om,
Tarvo-vlaggetje in zijn hand met het motto
‘uw bakker, uw dokter’
heeft hij Henk, Greet & Jan,
die hem vrolijk voortduwden,
gelukkig nooit kwalijk
genomen.
Met een gekapitaliseerde lijfrenteverplichting werd op 22 september
voor
20.000 gulden het pand gekocht.
Opa (HS) was 69 en oma 67.
De nominale
lijfrente-verplichting, bedroeg 43,5 % van de jaaruitkering.
De resterende 56,5 werd
beschouwd als "ondersteuning van de ouders" en kwam dus ten laste van "0ma’s'Aldo".
Er werd vanuit gegaan, dat opa & oma (HS & G)
nog 13 jaar & 28 weken
zouden leven.
Sam is vier jaar en de economisch beïnvloedbare ruimte
van zijn moeder
(oma’s’aldo)
wordt expliciet gerelateerd aan de
levensduur van zijn grootouders.
Terzijde zou nog even kunnnen worden vermeld,
dat het Nederlands Bureau voor
Adviezen 15% incasseerde van de "overige kosten".
Extra "onkosten" waren er
klaarblijkelijk gemaakt
voor
wat Tante Corrie & Ome Antoon met hun kinderen mee-leefden.
Ome Antoon was in 1951
weer gezond,
maar oma’s budget liet niet toe,
dat hij weer binnen de firma aan de
slag zou kunnen.
Een verre maat biedt uitkomst.
Oom Antoon wordt bakker in Haarlem en betrekt een
huis in de Hoogstraat.
Niet alleen zijn gezin werd groter. Bij ons kwam Jos er als
zevende bij.
Met een grote doos tompoezen voor zijn nieuwe collega-broodbakkers
op een
arm en een van meelzakken gemaakte
tas met werkkleding aan zijn stuur, fietste hij op een
ochtend vrolijk als altijd het hek uit.
Zijn woonruimte (huiskamer, keuken, ouder- en
kinder-slaapkamer)
bracht in de zomer wat geld op door verhuur via de VVV.
De firma stelt
alsnog de helft van "oma’s’aldo" beschikbaar,
ten koste van de zaak
uiteraard,
om de verzelfstandiging van zijn gezin te consolideren.
Al bij al blijft haar
saldo redelijk gezond,
maar lijkt het einde van de familietraditie ingezet.
In het jaar van de watersnood (1953) zat het niet mee.
Geen extra investeringen
voor omzetverhoging.
De hypotheek op het pand had HS niet afgeregeld en hing als een lus
boven hoofd van Sam sr..
Dat was schrikken, hard werken en een stevige lening bij opa,
die
als Pater Familias uiteraard niet op hypotheek hoort te leven,
maar wel de eer van de
familie heeft hoog te houden.
De kosten van kledingreparatie bedroegen bijna een kwart van
de jaarsom voor "eigen gebruik".
Het is bepaald geen luxe die de firma deed investeren in
een elektrische wasmachine met wringer.
Vooralsnog werd de was echter op zondagnacht nog
steeds stevig doorgekookt,
omdat er nog wel enige twijfel bestond over
het schoonmaakvermogen van
de roterende schoep in de houten kuip.
Zonder er stiekem over te doen, werd de privé-was
gewoon
gemengd met de bedrijfswas.
Met een record van 14 dubieuze gezinnen als klant, was
er verder niet veel wit te wassen.
Een geluk bij een ongeluk, al meteen in de eerste maand.
Natrillend komt
SL thuis.
Hij was met de auto van de weg afgegleden, de Zanderij in.
Drie keer tolde de auto om. Dak helemaal plat.
Maar toen hij op de kant geklauterd was,
had hij z’n
sigaartje nog brandend tussen de lippen.
Er was geïnvesteerd in een nieuwe broodwagen voor de
oven en weinig in kas.
De omzet steeg dus wel, maar oma’s’aldo liep een forse
deuk op.
Voor Sam & Wim werd op hun verjaardag een zandbak-spelpakket aangeschaft,
zodat ze in
de tuin de eerste beginselen van het vak konden oefenen.
Leo was vlak voor hun verjaardag
geboren (4 april 1954) en telde aandachtig de hoopjes zand
die in zijn kinderwagen werden gebakken.
Sam
haalt in juni het kleuterschool-diploma en gaat naar de Grote School.
In de zomer loopt hij stage "brood venten".
Bij Henk op de bakfiets naar de eerste povere
kampeerterreinen langs de duinen.
Het jaar dat
ontbreekt, 1955.
Oma’s’aldo valt te berekenen, maar is
weinig plausibel.
Het zaaltje werd in de winter verhuurd als berging voor twee/drie
vakantie-huisjes,
waardoor schommel en ringen verdwenen en het circus, met een buitenpiste
in de tuin
na één seizoen al het loodje legde.
(Inmiddels is dit
jaar hervonden)
Blijkens de spaarpot-statistiek heeft
Sam z’n eerste communie gedaan.
Dat was in hetzelfde matrozenpakje dat ook Wim en Jos
nog zouden dragen.
Opa (HS) is dood klaarblijkelijk; alleen oma wordt nog genoemd.
Op haar naam
staat nu ook het tegoed aan uitgeleende gelden helder in beeld gebracht.
Zij is in feite
verzekerd voor een bedrag van 13,67 jaarsommen. Daarvoor brengt
de Nationale te Rotterdam
jaarlijks 15,33 jaarsommen in rekening,
zijnde 4,5% van het geleende geld,
op hypothecaire
basis.
Daarnaast bleef zij uiteraard genieten van de kwaliteitsproducten van
de bakkerij
en betaalde de firma haar telefoon.
Elke zondag na de kerk was het verplichte audiëntie
aan de Heereweg voor haar kinderen.
Daarin zette zij de traditie van de Henzen onverkort
door.
Dat ze elkaar onnodig, je zou zeggen uit liefde, in een financiële
wurgpositie
hadden gebracht, zullen ze nooit zo beseft hebben.
Maar gelukkig gaan de zaken almaar beter
en is het aantal dubieuze gezinnen gedaald van 14 naar 10.
En het dorp groeit snel. Er zijn al tienduizend inwoners.
De Triplo doet zijn intrede,
zodat de capaciteit van deegmachine & oven nog beter kunnen worden benut.
Een topjaar,
ook in de winkelomzet.
Gedurende de zondagscompetitie van VVSB hielden de oudste
drie
de winkel al open.
Na een bekeuring werden we echter voorzichtiger en ging Sam
eerst
naar de steeg om te kijken of er geen politie stond,
voordat we een rolletje Rang
verkochten aan iemand die naar de voetbal ging.
Toen we na een tweede bekeuring niet meer
stiekem de winkel mochten opendoen, hebben we nog menige zondag een limonade-standje gehad
bij de uitrit en verkochten we voor twee cent een glaasje fris, dat geschonken werd uit
een grote kan waarin zuurtjes waren fijngestampt & opgelost.
Tien glazen limonade schonken we eruit.
Twintig cent voor een rolletje Rang van
zeven.
Het water werd gratis door de Firma geleverd en
Anneke maakt het gezin compleet op 3 juli 1956.
Een nieuwe service doet zijn entree:
machinaal gesneden brood.
Drie kinderen zijn
nodig om het gevaarte, een mengeling van guillotine, mitrailleur en
gevaarlijke-beesten-drijfgang uit te nutten.
Maar dan is het volgens de verpakking ook
brood dat niet alleen gesneden is,
maar ook nog twee dagen langer vers blijft.
Privé
wordt er textiel gekocht voor de helft van de aanleg van een
douche met geyser.
De grote
textiel-uitgave had ongetwijfeld te maken met
het vertrek van Jan naar Weert;
de uitgave
voor de douche was voor het hele gezin,
maar en passant kwam Jan schoon weg.
Al met al een
zware aanslag op oma’s’saldo, die niet werd gecompenseerd.
Gesneden brood op zich vergrootte de omzet niet.
De bruto-winst werd wel
groter, maar tegen de kostenstijging van het personeel in de hardere
sector van het bakken & uitventen, woog het profijt van de dienstverlening in de gesneden sector niet op.
Oma G. heeft geld nodig.
SL leent bij twee bevriende families geld (5,5
jaarsom) tegen een gezonde rente,
in mindering op de lening en krijgt daarbij een bedrag
als schenking-in-mindering (2,2 jaarsom).
Daarmee kan een nieuwe vloer gelegd worden in de bakkerij.
De Nationale rekent uiteraard gewoon door op basis van de oorspronkelijke
lening.
Het is het jaar waarover wordt geschreven:
"U (bent) bij tariefgroep III/10
kinderen geen Inkomsten-belasting verschuldigd."
Het jaar van de miskraam?
In ieder
geval gaan de kinderen geld kosten.
Voor Henk wordt 27,45 en voor Jan 683,08
gulden gespecificeerd.
De expansie-behoefte van de firma gaat echter ook door.
Vlak voor de zomer
werd nog een bakfiets gekocht om nieuwe campings aan
de duinkant beter te bedienen en vlak
na de zomer een grote ijskast.
Het is ook het jaar waarin een transportfiets werd gekocht
op junior-formaat.
Tot daarvoor werd vaak de step van Kees Willemse geleend, als we
meegingen de wijk in,
of als we ‘ns geen zin hadden lopend een bestelling weg te
brengen.
Sam is inmiddels tien (1958) en dus transportfiets-fähig.
Hij zit door de week overdag
bij meester Taskin,
een aangetrouwde schoolmeester met minder maatgevoel,
en
heeft in de zomer op zaterdag zijn eerste eigen wijkje.
Zijn sporadische vrije tijd
besteedt hij vooralsnog aan parkieten en duiven.
Het jaar (1959) waarin een structurele groei van de winkel-omzet begint
en een
afnemende wijkomzet ruim compenseert gelukkig.
Moeder is weliswaar uit de kleine kinderen
en zal ongetwijfeld als altijd
goed op de winkel hebben gepast, maar een extra uitgave
voor
hulp in de huishouding en bovendien nog gezinszorg ook, maken duidelijk,
dat de
donkere wolken niet alleen ontstonden door een voor het eerst opgenomen post:
"kas-verschil".
Een bedrag, dat de helft van de jaarsom voor "gezin,
dienstbode en moeder"
ruim overschrijdt.
De Opel Rekord wordt in de zomer vervangen
door een Ford Thames met een rammelend rolluik.
Sam was elf en zette welgemutst zijn
doordeweekse activiteiten voort bij de MULO,
de school voor Meervoudig Universeel Leren Ontwikkelen.
Regelmatig
werd hij met onder meer zijn neef Jan, de latere rechercheur,
gesignaleerd in de plantsoenen rond de school, waar
ze quasi-harkend
de leraren en passant toonden, dat ook een leerling zijn trots heeft.
De zaak staat onder druk.
1960. Er moet een nieuwe schuur gebouwd worden.
De
oude paardenstal achter de garage had al jaren een slecht dak.
Er wordt bijgeklust.
Koken
in De Nachtegaal levert net genoeg op voor hout & verf en
ook de timmerman, Ome Jaap,
heeft het gelukkig niet alleen als vriendendienst hoeven doen.
In die tijd kon je trouwens
beter timmerman zijn dan kok.
De extra uitgaven voor arts & gezondheid kan ik nog niet
helemaal plaatsen,
maar het unheimische gevoel verdwijnt op slag, als ik zie
dat er voor
carnavalskostuums ("huur")
een bedrag staat opgenomen èn voor vakantie, 166
gulden.
De kosten voor Jan zijn nog maar 1/3 van normaal.
Is hij weer thuisgekomen dit jaar, of
heeft hij korting gekregen?
In ieder geval zet de daling van lonen & sociale lasten
door.
Henk werkt ook buiten zijn vrije tijd al in de zaak.
1962: Henk werkt nu officieel in de zaak.
Zijn spaargeld wordt direct aan het
zicht onttrokken.
Loon: dertig gulden per week, de helft in de vorm van
"vrije kost & inwoning".
Jan doet vanaf 1 juli weer mee, weliswaar voor zakgeld
(3,50),
maar met een evengroot bedrag voor "kost & inwoning" als zijn oudste broer.
De
bruto-bedrijfswinst stijgt 7,74%, de netto-winst 52,84%.
Sam & Wim gaan op kamp.
De
verhuur aan zomergasten gaat ook steeds beter
en levert al evenveel op als de totale
lasten voor
kantoor, administratie & accountant (551,00).
De Ford Thames wordt
vervangen door een Opel-bestel.
Er wordt weer eens een flinke streep door de dubieuze
debiteuren gehaald.
Dat had de firma zich klaarblijkelijk een tijdje niet kunnen
permitteren.
De hulptroepen worden vervangen. Henk moet in militaire dienst per 1
april.
Greet & Sam komen vanaf dezelfde datum meedoen.
Voor zakgeld weliswaar, maar
met een stijging van 42% ten opzichte van Jan,
die in september weer naar school gaat.
Er
wordt wel snedig opgemerkt,
dat er voor Sam nog Kinderaftrek genoten werd.
Daardoor kwam het
loon van Sam in feite uit oma’s’aldo.
Dit jaar heeft de firma met pijn in het hart moeten breken met een eeuwenoude
traditie,
via Leyden 1574, Warmond 1658 en vanaf 1834 in Noordwijkerhout:
het bakken van het dagelijks brood, als "heerlijke verplichting".
Brood wordt nu betrokken bij de "fabriek" waar Ome Antoon is gaan werken.
Banket bakken we nog wel.
Koek & gebak stimuleren de winkelverkoop,
ondanks het verlegen winkelmeisje waar Sam
zijn eerste charmes op ontwikkelde.
Voor het eerst wordt de spil van de familie recht
gedaan:
"Volgens uw mededeling helpt uw echtgenote in de winkel
en verricht zij ook
andere zakelijke werkzaamheden".
Van de redelijk geachte beloning werd 1/3 deel als
"onbelast" aangemerkt (666,00).
Ma werd dus voor een deel uit eigen knip
betaald.
Het jaar dat begon met een dip in de oliebollengrafiek
en een verloving
van Henk die veel weg had van een poolexpeditie
(Jaarwisseling
1963: sneeuw- & ijsstormen).
Weer een jaar waarin vooral Sam &
Greet zich inzetten voor de firma.
Moeder blijft meewerken en in november kan er
een Volkswagen-bestelbus worden aangeschaft.
Omdat er geen brood gebakken wordt, ontwikkelt
de
meelzolder zich tot studio/atelier met muurschilderingen, twee piano’s,
een harmonium
en een bas.
Sam bleek een vooruitziende blik te hebben en
bekwaamt zich ondertussen bij
Ton Kokkelkoren
in de geheimen van de explosie-motor voor automobielen.
Wim heeft definitief de plaats van Sam overgenomen in de zaak.
In hout
& metaal kon hij zijn draai niet vinden
en voor schilderen had hij verkeerde
streken.
Ook voor hem wordt nog kinderaftrek genoten.
Op 18 juli neemt de dienstbode
afscheid.
Vanaf 1949 staat ze in de boeken onder:
"Diverse opmerkingen, nr. 3:
Het
geldloon van de dienstbode hebt U onder lonen geboekt.
De waarde van de aan haar
verstrekte kost
wilde U ten laste van privé laten".
Vijftien jaar dezelfde
formulering voor Jo Rolvers, Sjaan van der Voet,
Trees van der Elst, Lida v.d. Barselaar, Bep Salman en wie waren er al niet,
buiten de nichtjes die regelmatig
hand- & spandiensten verrichtten..?
Het zou kunnen dat de verdwijnende dienstbode te
maken heeft met het feit,
dat Sam met twee vrienden en een broer
op zondag 31 mei The
Saints hebben opgericht.
Vrij te besteden spaargeld bij elkaar 48,90 en een
verplicht
opgelegde contributie van 2 gulden per week.
Frans moest voorlopig nog even met stokjes op
de tafel slaan,
maar op 19 oktober kon het eerste slagwerk worden gekocht,
dankzij een
lening
van Gerard Willemse,
van wie we zelf de administratie mochten bijhouden.
Sam had zijn werkterrein inmiddels verlegd naar
slagerij & horeca,
waar hij zich bekwaamde in alle aspecten van het uitbenen & uitbaten.
Voor dag &
dauw stond hij op om naar de slagerij te gaan en met veel mededogen
kon hij je dan laten
weten, dat je van hem nog wel even mocht doorslapen.
Tijdens de kermis van 1964
maakte Sam
met Wim en Arie Hesseling
huzarensalades volgens familierecept bij Gerard Willemse.
Hij zal niet geheel
toevallig vlak daarna zn eerste cruise hebben gemaakt:
een Reisje langs de Rijn met z'n ouders en Wim.
Wim & Greet dragen de firma met het uitventen van
brood, banket, koffie & limonade.
Ze worden geholpen door twee Elly’s,
aan wie gedurende 36 weken dagelijks een broodmaaltijd wordt verstrekt.
De "bakkerij &
kokerij sedert mei 1834
meermalen & met goud bekroond" wordt
"banketbakkerij & hotelkokerij voor Van der Geest".
De omzet stijgt,
maar boekverlies op de Broodoven drukt de netto-winst.
Henk is uit militaire dienst en werkt bij
de Copex.
Die firma staat in de boeken voor een forse order banketletters.
De band heeft
ondertussen zijn eerste optredens er op zitten en
gaat nu aan diepte-investering doen.
Voor een dikke zoen maakt Tante Nel
van 8 gulden knopen en 30,85 textiel
4 jasjes voor de
band.
Ook de geluidsinstallatie
wordt professioneler.
Moeder blijkt ineens ook te assisteren bij het verpakken van koek, cake
e.d.
De redelijk geachte beloning komt nu geheel ten laste van de firma.
Elly Hekkert
vertrekt en Barry verschijnt tussen de regels door in beeld.
Ze krijgt zakgeld.
Dat
betekent ongetwijfeld, dat ze niet jarig is.
Maar de nettobedrijfswinst stijgt met ruim
100%,
mede door boekwinst op verkochte grond.
Dat komt goed uit, want het 25-jarig
huwelijksfeest moet worden gevierd.
Voor duizend gulden meer dan het toenmalige telefoonnummer
(263)
wordt een feest gegeven voor familie & ondernemend Noordwijkerhout.
In
augustus wordt er weer een bakfiets bijgekocht.
Wim heeft nog geen rijbewijs.
Met The
Saints weet Sam tot in Osnabrück door te dringen,
maar evenzeer werd buurtvereniging
Wilhelmina te Lisse op z´n kop gezet.
Dat Sam buiten Noordwijkerhout de 50 zou halen,
werd al vroeg duidelijk.
De firma opent met Oma G. een "rekening courant".
Alles is courant aan
haar, behalve haar rekening en ze wordt daarom,
tot groot genoegen van Leo &
Anneke,
liefdevol in huis opgenomen.
Ze komt binnen met een "zuiver vermogen"
(19.868,18)
dat voor 71,9 % bestaat uit uitstaande schulden,
voor 27,5% uit een
levensverwachting van 6 jaar,
1.1% uit vorderingen op uitstaande schuld en,
naar haar
eigen zeggen,
met honderd gulden (0,5%) in haar knip.
De mooie,
royale ouderlijke slaapkamer,
waar alle 9 kinderen minimaal een jaar hebben
gewiegd,
wordt haar residentie
en zal daardoor later de
familiehuiskamer worden.
De zaken gaan goed, maar de netto-winst loopt terug, omdat
"de in het
bedrijf werkzame kinderen thans een volwaardig loon werd gegeven".
Moeder wordt in
inkomen bijna gehalveerd, maar dat kan
klaarblijkelijk zonder toelichting.
Er wordt veel
geld uitgegeven voor het personeel
in de vorm van cursussen, die niet direct het belang
van de zaak dienen.
...,
signalen van nieuwe oriëntatie voor Greet & Barry?
De
oliebollengrafiek toont al enige jaren ongekende hoogten.
De verkering van Greet begint
structureel zijn vruchten af te werpen.
Door de bollenafzuiger van Ton van Haaster wordt
het bakken
oliebollen & appelflappen uren langer volgehouden.
Geen last meer van
tranende ogen en baklucht in in huis.
De lucht werd richting straat geblazen en trok
veel
klanten met extra trek.
Barry is overgestapt naar het directiesecretariaat van De Bavo.
Midden in
de kerstdrukte knijpt oma G. er tussenuit,
in het jaar dat The Saints zijn gstopt..
Oma van Hensbergen
met telefoon naast haar zodat ze terug kan bellen.
de saints stoppen
Greet & Wim zijn nog steeds in bedrijf.
Een ontvangst van het waarborgfonds maakt
duidelijk,
dat Wim 25 weken van de weg af bleef,
nadat hij er met z’n brommertje door
een auto was afgereden.
Henk is in oktober getrouwd.
Hartaanval SL, midden in de
kerstdrukte.
Met z’n allen wordt de firma de feestdagen doorgeloodst
en SL decreteert
vanaf zijn bed in het ziekenhuis
een fles wijn voor ieder als extra gratificatie.
Dat Ma met haar hand in de
kokende olie had gezeten,
hoorde hij pas ver in het volgende jaar.
Het gezin is weer kleiner geworden. Sam trouwt in augustus
en Jos vertrekt
naar de hotelschool in Maastricht.
De kosten voor
eigen gebruik gaan met 250 gulden omlaag.
Greet & Wim werken nog steeds volledig
thuis.
Vanaf 16 augustus 1971 wordt het zaakpand verbouwd.
Op 1 november is het gereed en
wat blijkt uit het jaarverslag:
"De bakkerij, het magazijn en de garage zijn intact gebleven;
de winkel,
de woonruimte beneden en de keuken zijn
omgebouwd tot een restaurant dat door uw zoon
Samuel wordt gedreven;
de bovenverdieping wordt thans door uw gezin bewoond en
de
meelzolder is tot woning voor uw zoon verbouwd.
De bedrijfsruimten worden zowel door U als
uw zoon gebruikt."
Sam draagt de kosten van de verbouwing,
huurt de meelzolder & het zaaltje voor
bewoning
en betaalt de exploitatiekosten van het pand.
De "Bakkerij & Kookerij
sedert 15 mei 1834 te Noordwijkerhout"
wordt naar de toenmalige stichter Samuel
vernoemd:
"Restaurant den Oude S".
Sam sr had enige twijfel, omdat de buurman
die als hotelier er toch wel kijk op
had,
had gezegd dat Sam jr het alleen als
"chinees" zou redden.
Sam jr wist zelf, dat hij in ieder geval tot en met de grootste
speeltuin van Nederland.
hij werkte ondertussen in de Linneaushof,
van wanten wist.
Bescheiden begon hij als "petit-restaurant".
Vanaf 10.00 uur was er koffie met appeltaart
en
voor een broodje Obelix kon je tot 02.00 de keuken in beweging zetten.
Vooral tussen de
namiddag en de late avond ontwikkelde zich
de Keuken van Sam & Annie.
De
netto-bedrijfswinst van de firma stijgt met bijna 14%.
In augustus trouwt Greet en wordt er gestopt met
het gratis weggeven van
taarten.
Tot 5 augustus hebben Greet en Wim voor de firma gewerkt.
Voor 25 gulden per week neemt Wim "de broodwijk" over.
De Volkswagen-bus wordt als privé-wagen
aangemerkt.
De netto-bedrijfswinst stijgt nog steeds.
Ongetwijfeld zijn daar de weer
toenemend gehonoreerde activiteiten van Ma mede debet aan.
Uit foto’s in het
familie-archief blijkt, dat Sam zijn baard laat staan.
Er zou een kind onderweg kunnen
zijn, maar daar weet Sammie straks
ongetwijfeld meer over.
Er wordt geen vergelijkend overzicht met voorgaande jaren meer gemaakt.
De
firma heeft nog een kleine banketbakkerij.
Barry volgt de Pedagogische Academie,
Jos zit
op de Hogere Hotelschool en
Leo heeft Sam’s plaats bij Gerard Willemse ingenomen.
Anneke volgt een opleiding voor Apothekers-assistente.
De zaak van Sam slaat aan.
En drie
Sammen zijn daar vanaf januari 1963 getuige van.
Het laatste rapport, 1973, 25 jaar
later:
"PM" staat nog steeds wat oma G achterliet.
De lening aan de kerk is
klaarblijkelijk bedoeld voor het eeuwige leven.
Het kapitaal van de firma was oneindig
groter dan toen SL begon.
"Nihil" in 1949, maar nu een zakenpand dat 75,46% van
de activa uitmaakt
en 208% van de passiva beloopt.
Het gaat goed met Annie, Sam en hun
2 kinderen.
Sam & Angela, vervolgen hier het verhaal
1974 - 1998
8-8-1977
de kinderen vieren
hun 750-jarig bestaan
inmiddels
voerden sam & annie meer dan 15 jaar hun bewind in
hofstede cleyburch te noordwijk
voordat zij zich in 2002 uit hun drukke onderneming terugtrokken.de nalatenschap van het huis
van hensbergen van schooten
waar hendrik samuel mee verder moest
op 4 februari 1908.
noordwijkerhout 1966 ante portas noordwijkerhout